Net als in 2021 loopt de zorg voor de schepping als een rode draad door het verkiezingsprogramma van de ChristenUnie. In de versie van 2023 staat te lezen: ‘We zijn ervan overtuigd dat we op een andere manier moeten omgaan met de schepping. We kiezen voor het perspectief van wat beter is voor ons allemaal, binnen de draagkracht van de schepping. Wij willen een mooie schepping doorgeven aan onze kinderen’.
Dit zijn woorden naar ons hart. Tegelijkertijd slaat ons de schrik om het hart als we zien hoe de CU telkens toegeeft aan de coalitiepartners als het gaat om natuurbescherming. Zo zijn drie achtereenvolgende landbouwministers van de CU (Schouten, Staghouwer en Adema) er niet in geslaagd om maatregelen te nemen om de veestapel te verminderen. Ook wilde (of mocht) de minister geen steun geven aan de afbouw van het gebruik van glyfosaat in EU verband. Ook stemde Nederland tegen de Europese Natuurherstelwet.
Hoopgevend is dat Mirjam Bikker in Nieuwsuur van 3 november verklaarde dat zorg voor de schepping in een volgend kabinet leidend moet zijn. En dat geld te lang leidend is geweest. ‘Boeren moesten keihard produceren tegen een te lage beloning. Met ons programma willen we het verschil maken’, zei ze. Maar aan het einde van het interview verklaarde ze dat zij het liefst in een coalitie zou willen met de SGP, CDA en NSC.
In onze brief laten wij zien dat dit een herhaling van zetten zou betekenen en dat samenwerking met onder andere D66, PvdA/GL en PvdD meer voor de hand ligt, omdat deze partijen, net als de CU, het behoud van natuur en schepping ook hoog in het vaandel hebben staan.
Lees de brief van Johan en Frans Vollenbroek aan Mirjam Bikker.
Eerder schreven we al brieven aan haar voorganger Gert-Jan Segers :
