Op donderdag 4 juni j.l. werd tijdens de 167e Pleindemonstratie stilgestaan bij het overlijden van Marjan Minnesma.
Bekijk hier een korte videoimpressie.
Marjan Minnesma passend herdacht
De opkomst was ongewoon groot, en geen wonder. De Pleindemonstratie van 4 juni stond bijna volledig in het teken van het overlijden van Marjan Minnesma. Op het Haagse Anna van Buerenplein woonden zo’n kleine 50 belangstellenden de korte herdenking bij.
Op voorstel van de organisatoren werd een minuut stilte in acht genomen uit respect voor de overledene. Marjan Minnesma was niet alleen het boegbeeld van haar uiterst effectieve duurzaamheidsorganisatie Urgenda, zoals bekend stond ze ook aan de wieg van de Grootouders.
In het kort schetsten Marlies Gommers en Tat van Veen een beeld van de “veelzijdigheid, inventiviteit en standvastigheid” waarmee Marjan zich beijverde om de klimaattransitie te versnellen. Om beurten gaven ze een voorbeeld van de talloze invloedrijke projecten, rechtszaken en rapporten waarvoor ze (’Het kan, als je het wilt!’) de afgelopen jaren het initiatief nam.
Onderpand
Een paar voorbeelden uit talloze. In China kocht Marjan in 2010 China vijftigduizend zonnepanelen in, om die in Nederland tegen uiterst billijke prijzen af te zetten. Om de transactie bekostigen had ze had haar eigen huis als onderpand ingezet. Een heel succesvol project: ze brak er de markt mee open en gaf de broodnodige ombuiging naar duurzaamheid zo een forse impuls.
Als voorvrouw van Urgenda was ze verantwoordelijk voor onder meer ‘Thuisbaas’, een initiatief waarmee huizen (inmiddels zo’n 35.000!) op betaalbare wijze worden verduurzaamd. Ook voor de steeds succesvoller jaarlijkse campagne Meer Bomen Nu nam Marjan samen met Urgenda het initiatief. Nog meer tot de verbeelding spreekt natuurlijk de Klimaatzaak die Urgenda en 900 mede-eisers in 2013 aanspanden om de overheid te dwingen tot effectieve klimaatregelen. De rechter stelde ze in het gelijk en zijn vonnis werd drie jaar later in hoger beroep nog eens bevestigd. Over de hele wereld leidde Urgenda’s succes tot vergelijkbare rechtszaken.
Van de sokken
Diverse andere aanwezigen haalden op het Anna Van Buerenplein persoonlijke herinneringen aan Marjan op. Een GvhK-bestuurslid stond nog helder voor ogen hoe Marjan hem vroeg een voorzet te schrijven voor een manifest ten behoeve van de Grootouders-in-oprichting. Dat gebeurde in een nogal ongebruikelijke situatie: terwijl de twee zich voorbewogen op een fiets-met-ligstoel, waarbij ze afwisselend fietsten en luierden. Een Leidse Grootouder annex huiseigenaar vertelde hoe zijn echtgenote ooit van de sokken was geblazen door een voordracht van Marjan over de Thuisbaas. “Inmiddels zijn we nu al 12 jaar van het gas af.”
De bijeenkomst werd besloten met een gedicht waarin Marjan haar eigen gevoelens herkende. ‘Als ik ga, moet je niet huilen/ want echt weg ben ik eigenlijk niet/ mijn lichaam is duizend dingen (…)’.
Na afloop van de bijeenkomst, vertelde Marlies Gommers achteraf, was ze aangesproken door een dame die zich bekend maakte als een tante van Marjan. “Tante Ria kwam de dank van Marjans moeder overbrengen”, aldus Marlies. “Dat heeft me wel geroerd.”
Foto Marjan Minnesma op de 150e pleindemonstratie, fotograaf Branko de Lang
