Wat verrassend! Een stripverhaal over klimaatverandering en klimaatactivisme. En ook nog een heel mooi en zelfs geestig boek, ondanks het ernstige onderwerp. Mooie cartoons en een goed verhaal.
Het activisme van Betje Ton zat er al vroeg in: een actie op school om geen ballonnen op te laten, dat vertelde ze op het schoolplein; maar ja: ze waren al gekocht. En dan ben je voor je omgeving klimaatactivist.
Daarna volgt een autobiografische zoektocht, met veel verhalen en cartoons over de impact van klimaatverandering op humanitair werk, die ze maakte voor het Climate Centre van het Rode Kruis.
Haar strips bevatten een scala van onderwerpen, te veel om op te noemen in een korte recensie: fast fashion, plastic gebruiken, recycling en upcycling, interviews met experts in meerdere disciplines, waaronder één met Katherine Hayhoe (‘Hoop voor de wereld’, zie de recensie van dat boek op deze website). Op die manier wordt heel zinvolle informatie over het klimaat weergegeven. Tussendoor is ze ook nog bezig met tuinieren en andere vormen van vergroening (b.v. tegelwippen).
Haar eigen persoonlijke acties lopen als een rode draad door het boek. Ze komt via een klimaatmars in aanraking met XR, en ook daar wordt ze actief bij het Klimaatalarm en de A12 blokkade. Een geestige, maar zinvolle, beschrijving van wat ze zou zeggen tegen de arresterende agent. Maar op het moment suprême bij haar arrestatie komt het er niet van. Gelukkig staat de tekst gewoon in het boek.
En zoals alle activisten, misschien zeker klimaatactivisten, twijfels. Doe ik wel genoeg? Doe ik het wel goed? Heeft het nog wel zin? Dat wordt heel eerlijk en persoonlijk geschreven en getekend. Dat is heel herkenbaar voor veel activisten.
Het boek krijgt een leuk einde met weer een persoonlijke actie, omdat haar dochter op school een ‘Ugly Christmas Sweater’ aan moest. Nu is het protest echter via de e-mail. Maar ook met een oplossing! De geschiedenis herhaalt zich. Lees het zelf.
Ik sluit de recensie af met een citaat en een advies van Betje Ton;
“Hiermee wil ik niet zeggen dat ook jij op een snelweg moet gaan zitten. Het is een van de vele mogelijkheden die je hebt. Als je overweegt om te gaan demonstreren, dan zou ik je adviseren om je aan te sluiten bij een lokale
groep waar je je fijn bij voelt. Naast Extinction Rebellion heb je groepen in allerlei smaken en kleuren, van Fridays for Future tot Grootouders voor het Klimaat. Of neem bijvoorbeeld eens een kijkje bij Milieudefensie, Greenpeace, Fossielvrij NL, De Goede Zaak.”
Ik las het boek digitaal, de auteur had dat toegezonden aan de Grootouders voor het Klimaat, beetje veel scrollen. Tijdens het lezen besloot ik het toch te kopen. Ik denk dat mijn kleinzoons (8 en 6 jaar) ervan zullen genieten. Wel nog even voor ze bewaren.
Lowie van Liere, Grootouder voor het Klimaat van het eerste uur, en sinds de oprichting van XR ook rebel.
