Gisteren sprak deze constatering van Guterres mij aan als Grootouder voor het Klimaat. Onwillekeurig vroeg ik mij af of hij hierbij ‘groot’ dacht of ‘klein’. En vooral hoe groot hij dacht over ‘building a future-proof system for his, your and mine grandchildren’. Als ik hem tegen kom ga ik het hem vragen…
Even een vraag aan jou. Hoe denk jij over de toekomst van jouw kleinkinderen? Ben je blij dat je ze hebt? Ik wel! Kleinkinderen zijn een prachtig cadeau waar je zelf niets aan kunt doen. Je kunt wél iets doen vóór hen. Grootouders verwennen hun kleinkinderen vaak met cadeaus. Vrijwel alle grootouders in onze contreien zijn ook bereid tot hulp aan mensen en (klein)kinderen die niet zo’n grote ‘koopkracht’ hebben als wij…
Is dat niet wat Guterres feitelijk vraagt: een mondiaal systeem bouwen voor kleinkinderen waarin iedereen kan leven. Nogal groot, vind ik. Maar niet onmogelijk. Als we samen willen leven zelfs noodzakelijk. De sleutel zit ‘m in Samen Leven. Daar past een inclusieve ecologische economie goed bij. We hebben dat als Grootouders aardig in beeld.
Welke wereld wil jij doorgeven? Deze, zoals die nu is, gebouwd met ‘het systeem’ zoals we dat nu kennen?
Of groei je mee van een exclusieve, financieel gedreven economie, naar een inclusieve wereldhuishouding waarin de drijvende kracht, ons vermogen, in de ecologie wordt gevonden?
Die wereld kennen we misschien nog wat minder. Guterres is er naar op zoek. Ik ben er ook niet bang voor. En jij?
Doe je ook mee met de zoektocht naar een Inclusieve Ecologische economie? Samen kunnen we er wel komen geloof ik…Toch?
Auteur: Dick van Elk 02-09-2024
